Quixeron con vos anular a memoria

Ilusos noxentos, homes feitos de cartón

Asasinos funestos, bonecos desa sen razón

Pensando que a historia xa así remataba

Miserentos, malditos, só escomezaba.

Nin pistolas, nin escopetas, nin canóns, nin metralletas

Son quen de acalar o falar das voces honestas

Que defenden xustiza, amor e honradeza

Voces xusticieiras, saen da entrana da terra

Coas verbas limpas, sen sangue nas máns

Reclamando xustiza  para seus irmáns.

Inda quedan homes xustos, honestos, seguros

Os inxustos malditos, caerán de maduros

Froitas velenosas, que caerán no chán

Sen sosten que os ature ¡pagarán, pagarán!

Feriron as carnes das mellores xentes

Amparados nas hostes, capital fascistas.

Mais xa está o tempo, que verdade dirá

Nos que sen dúbida algunha a luz brilará

Poñendo ós malditos o recado da lei

A que transgrediron, inda non se di

Pero as xentes xustas,  esíxeno xa

O reloxo do tempo xa non parará.

¡Co dedo os sinalo, eses asasinos teñen que pagar!

Amosa a túa opinión sobre este artigo

Nome:
O teu correio:
Encabezamento:
Comment:
Código Antispam:
	Opinar Previsualizar

yvComment v.1.16.1