Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

A infanta Cristina cobrou 2.400 euros ao mes de Aizoon como provedora

A inmobiliaria dos duques de Palma xamais vendeu ou alugou un piso

A Oficina de Investigación da Fraude de Facenda e a Policía Xudicial teñen claro que Aizoon, a inmobiliaria que desde o 2003 posúen os duques de Palma, era todo menos o que declaraba ser. Xamais puxo un ladrillo, nunca vendeu ou alugou unha casa e só en contadísimas ocasións ingresou nas súas arcas diñeiro que non proviñese da trama Nóos. A investigación, apoiada en decenas de facturas, movementos de cartóns, recibos, correos e libros de contabilidade, conclúe que a empresa propiedade ao 50 % de Iñaki Urdangarin e Cristina de Borbón non era máis que unha sociedade pantasma cun dobre obxectivo, desviar ao peto privado o diñeiro público e, logo, convertela nun aparcadoiro de facturas, moitas inverosímiis para unha inmobiliaria, co fin último de defraudar ao fisco.

Aizoon creouse no 2003 cun capital de apenas 3.006 euros. O seu obxecto social declarado desde entón foi sempre o mesmo: «Plans comerciais e dirección de proxectos, así como a compravenda e arrendamento de bens inmobles», e o «asesoramento» para «plans estratéxicos». Segundo a pescuda, Aizoon xamais se dedicou á actividade inmobiliaria en España.

É máis, segundo os cálculos de Facenda, entre o 93 e o 95 % dos seus ingresos nos primeiros anos procedeu do baleirado do diñeiro público que chegaba a Nóos. Só entre o 2004 e o 2005 emitiu facturas por valor de 894.722 euros, das que 854.722 eran a cargo da fundación sen ánimo de lucro e as súas firmas satélites por estudos que nada tiñan que ver con «a compravenda e arrendamento» de propiedades inmobiliarias.

Perdas no 2008

De acordo aos informes remitidos nas últimas semanas ao Xulgado de Instrución número 3 de Palma, no 2006, cando a Zarzuela ordenou ao xenro do rei saír de Nóos, Urdangarin reconverteu Aizoon, até entón un apéndice do instituto, nunha sociedade pantasma contra a que cargar todo tipo de gastos persoais para lograr que a firma apenas dese beneficios e tributar a un tipo impositivo de só o 3,5 %. É máis, no 2008 a empresa chegou a dar 4.027 euros de perdas.

Ás contas de Aizoon imputouse todo o imaxinable, mesmo facturas a cargo da propia infanta Cristina, que recibía cada semana entre 600 e 700 euros da empresa por uns servizos que non se detallan nos libros de contabilidade. Á vista dos asentos, cobraba da inmobiliaria contra a presentación de facturas coma se fose un provedor máis. A infanta, segundo o sumario, gañou en tres anos non menos de 510.000 euros.

Mesmo se cargaron facturas cos encabezado «cheques escoltas» no 2008, cando aínda a parella residía en España e a súa seguridade corría a cargo do Ministerio do Interior. No 2005, entre os gastos que se presentaron a Facenda hai 450.000 euros que corresponden a dous pisos que adquiriu a parella.

Empregados pantasma

Un inxente movemento de capitais para unha empresa sen apenas empregados ou empregados pantasmas. Nos rexistros a policía achou un correo electrónico que apunta á fraude a Facenda e á Seguridade Social. Foi no 2009. O contable da trama, Marcos Tejeiro, enviou un correo á secretaria de Urdangarin para preparar a contratación ficticia de tres empregados para cargar a conta de «gastos deducibles» de Aizoon, que declarou ao fisco que pagaba entre 7.000 e 10.000 euros polos salarios destes presuntos traballadores.

Tanta suposta irregularidade en Aizoon xa chamara a atención da Oficina Nacional de Investigación contra a Fraude antes, mesmo, de que estalase o caso Babel. Na primavera do 2011, Facenda abriu unha investigación sobre un «movemento de diñeiro de alta denominación», isto é, transaccións con billetes de 500 euros, sobre unha operación de traspaso de diñeiro entre o instituto e Aizoon, en concreto por valor de 147.800 euros, no ano 2008, cando o duque xa rompera formalmente con Nóos. Estas dilixencias xa foron postas a disposición do xulgado de Palma que leva o caso.