Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

Emilio Silva: "Se ha de ser un xuíz arxentina a que actúe, que o sexa"

O presidente da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) defende a necesidade de que se investiguen xudicialmente as desaparicións do franquismo



Seguidores de Garzón protestan ante a sede do Supremo.


O presidente da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH), Emilio Silva, pechou este martes a quenda das testemuñas propostas pola defensa no xuízo que se segue contra o xuíz Baltasar Garzón no Tribunal Supremo por declararse competente para investigar os crimes do franquismo.

Silva defendeu ante os xuíces do Supremo a necesidade de que se investiguen xudicialmente as desaparicións do franquismo e que a Xustiza actúe, aínda que sexa fóra de España.

"Se ten que ser un xuíz arxentina a que asuma a responsabilidade de investigar eses crimes, é o que queremos", dixo Silva.

Silva justificó así os motivos polos que a súa asociación presentou unha denuncia en 2006 ante a Audiencia Nacional e polos que agora se acudiu na causa aberta sobre os crimes do franquismo por un xuíz arxentina, que pediu a España información sobre ministros e responsables das forzas de seguridade entre 1936 e 1977.

Un requirimento ao que o Goberno español aínda non respondeu, segundo o presidente da ARMH, que defendeu a capacidade dese xuíz para investigar os feitos, igual que ocorreu con outros casos na Audiencia Nacional en aplicación do principio de Xustiza universal: "Entendemos que pode ser bidireccional".

Tras explicar que a ARMH naceu por "demanda" dos familiares despois dun longo proceso de "maduración" e moitos anos nos que lles educaron para calar, Silva relatou como as vítimas da ditadura xamais se sentiron vítimas, nin tiveron conciencia do dano sufrido polo medo, o silencio e a marxinación.

Por iso, agora, tras reunir forzas para presentar unha denuncia, o que queren é Xustiza e non só poder levar a cabo as exhumaciones.

"As exhumaciones xa as facemos nós desde hai moito tempo, ese é un problema aparte, o que queriamos é que a Xustiza actuase como actúa con calquera crime cando a alguén, como lle ocorreu ao meu avó, detéñeno, o torturan, danlle dous tiros na cabeza e tíranlles nunha cuneta".

Silva, cuxo avó foi asasinado as tropas falanxistas en outubro de 1936 en Priaranza del Bierzo (León), xunto con outro trece homes, explicou ao tribunal a laboriosa tarefa que levou a cabo a ARMH coa colaboración de numerosos voluntarios, chegados mesmo desde Xapón.

Así, esta asociación, que contabilizou máis de 12.000 desaparecidos en toda España, acudiu a Nacións Unidas para reclamar ao Goberno español o cumprimento da resolución que establece que un Estado debe intervir nestes feitos e facer o posible por atopar os corpos de desaparecios.

Un mandato que inclúe tamén á Xustiza española, ao ser un do tres poderes do Estado, en opinión de Emilio Silva, que contou que tamén denunciaron as desaparicións ante o Defensor do Pobo.

Pola súa banda, Antonio Solsana, da asociación de Memoria Histórica de Castelló, relatou como o 4 outubro de 1947 a Garda Civil levou ao seu avó e a un veciño, aos que acusaron de relacionarse cos "maquis", unha relación que el negou afirmando que unicamente lles deron comida tres ou catro veces.

A preguntas do avogado da defensa de Garzón, Gonzalo Martínez-Freseda, Solsana dixo que o ateigado da Garda Civil explica que tentaron escaparse "pero testemuñas din outra cousa", e aplicaron "a lei de fugas", aínda que nunca recuperaron o cadáver.

Por último, a preguntas da acusación popular, Solsana contou que tamén denunciaron a desaparición ante a Fiscalía de Castelló, que arquivou os feitos por consideralos prescritos.