Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

Garzón volve ao banco por investigar os crimes franquistas

A defensa pedirá que se lle aplique a "doutrina Botín" para que non siga o xuízo
O sindicato 'ultra' Mans Limpas pide outros 20 anos de inhabilitación

O xuíz Baltasar Garzón volve hoxe ao Palacio do Tribunal Supremo para ocupar por segunda vez o banco dos acusados e ser sometido a xuízo pola súa investigación dos crimes do franquismo. Esta vez enfróntase á pena máxima prevista para o delito de prevaricación, 20 anos de inhabilitación que pide para el o pseudosindicato Mans Limpas, do ultradereitista Miguel *Bernard.

O xuízo arrastra moitas paixóns e as organizacións da Memoria Histórica están decidas a apoiar a Garzón e a facerse notar con concentracións e mobilizacións de protesta contra o xuízo. Amnistía Internacional (AI) anticipouse o pasado venres cun comunicado no que considera "escandaloso" que se xulgue por prevaricación unha "investigación de violacións de dereitos humanos".

Garzón volve ao banco sen coñecer a sentenza de escóitalas Gürtel, que pode tardar aínda en facerse pública. Segundo fontes do Supremo, o xuízo de escóitalas saíulle a Garzón mellor do esperado. Saíu indemne e até reforzado do interrogatorio da acusación; os policías da brigada antiblanqueo apoiaron a súa versión de que as escoitas eran a única maneira de evitar o branqueo desde a prisión a través de determinados avogados e de que deu instrucións para preservar o dereito de defensa. Por riba, a calidade xurídica dos informes dos fiscais Antolín Ferreiro e Pilar Fernández *Valcárcel e o discurso do avogado defensor, Francisco Baena, van obrigar aos maxistrados a ter que  aquilatar os seus argumentos.

O xuízo a Garzón por investigar os crimes do franquismo está estruturado en dous partes: hoxe iníciase a vista das cuestións previas, que presentará o avogado de Garzón para este proceso, Gonzalo Martínez-Fresneda. Trátase de expor as infraccións procesuais que puidese cometer o instrutor da causa, o xuíz Luciano Varela, a vulneración dalgún dereito fundamental, etcétera. O mércores o tribunal retirarase a *deliberar e se non estima ningunha delas, O día 31 renovarase a vista co interrogatorio de Garzón. A proba testifical está prevista para as dúas primeiras semanas de febreiro e o día 13 concluiría o xuízo, tras a presentación dos informes.

Aínda que de cando en cando estímanse as cuestións previas por defectos de procedemento, nesta ocasión hai algunhas posibilidades. O avogado de Garzón, Gonzalo Martínez-*Fresneda, reclamará a aplicación ao seu defendido da doutrina Botín "coñecida así porque se aplicou por primeira vez ao presidente do Banco de Santander", segundo a cal a apertura de xuízo non procede se actúa en solitario a acusación popular. Neste procedemento só existe a acusación popular de Mans Limpas-Liberdade e Identidade, pero non hai acusación do fiscal nin de ningún ofendido polo delito, polo que, do mesmo xeito que sucedeu con Botín no caso das cesións de crédito, non podería continuar o xuízo contra Garzón.

Outra das cuestións previas refírese á máis que controvertida actuación do instrutor Luciano Varela de ditar a Mans Limpas e a Falanxe Española das *JONS "á que dera entrada e logo expulsou do procedemento" as correccións que debían facer nos seus respectivos escritos de cualificación para que puidesen ser admitidos, no canto de declaralos nulos. Varela indicou a Mans Limpas que debía retirar até 55 páxinas do seu escrito de acusación e incluír que Garzón actuou "a propósito". O escrito resultante admitido por Varela, segundo a defensa de Garzón, segue sendo unha copia literal dun auto de Varela, até o punto de que "o autor intelectual" do escrito de acusación "vén ser o propio maxistrado instrutor".

demais das cuestións previas, nunha Sala Penal moi dada ás estratexias "anticipou o xuízo de escóitas ao do franquismo para mitigar o impacto deste último" sempre poden acharse razóns de peso para concluír pola vía rápida o xuízo sobre o franquismo. A principal delas é que este xuízo se dá xa por amortizado: se Garzón é condenado e expulsado da carreira xudicial por escóitalas, unha segunda condena non engade nada. Pero se esta condena é por investigar os crimes do franquismo, a imaxe do Tribunal Supremo non queda precisamente favorecida, sobre todo entre a comunidade xurídica internacional, que protestou masivamente pola apertura deste proceso e que enviou media ducia de observadores internacionais para seguir o seu desenvolvemento.

O xuízo é consecuencia dunha querela do sindicato ultradereitista Mans Limpas admitida pola Sala Penal o 26 de maio de 2009. Tras interrogar a Garzón e realizar dilixencias durante oito meses, o instrutor, Luciano Varela, sostivo nun polémico auto que o xuíz imputado non pretendía en realidade investigar os "horrendos crimes" do franquismo, senón "asumir o control das localizacións e *exhumaciones de cadáveres de vítimas da represión civil e militar", superando as limitacións da lei de Memoria Histórica.

Segundo o entón instrutor Varela, que acaba de xulgar a Garzón por escóitalas *Gürtel, o xuíz da Audiencia Nacional decidiu "orillar" a lei de amnistía de 1977 e abrir un proceso penal "cuxa artificiosa incoación supuña descoñecer os principios esenciais do Estado de dereito". Os "móbiles altruístas" que puidese ter o xuíz para paliar o sufrimento dos familiares das vítimas do franquismo "non eximen, nin sequera atenúan", a súa responsabilidade penal, afirmou o entón instrutor.

Varela deixou constancia da súa opinión de Garzón ao descualificar a "ignorancia inescusable" do xuíz da Audiencia Nacional, "tan xuridicamente groseira que non merece maior comentario".