Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

O fiscal tacha a instrución contra Garzón de "insólita e insustentable"

O Ministerio Público di que "en 36 anos" non viu "unha resolución semellante" á de Varela para corrixir os escritos de acusación. Únese á defensa para pedir que se anule a causa dos crimes do franquismo  


O xuíz Baltasar Garzón, ás portas do salón de plenos do Tribunal Supremo, onde onte comezou o segundo xuízo que se celebra contra el nunha semana.

Os que durante a instrución da causa dos crimes do franquismo cualificaron de "insolente" a actitude da defensa do xuíz Baltasar Garzón cara ao Tribunal Supremo onte deberon levar unha sorpresa. O fiscal de Sala do Alto Tribunal Luís Navajas foi quen proferiu as maiores críticas cara ao maxistrado que instruíu o proceso, Luciano Varela.
"A actuación do instrutor é insólita e insustentable. Nos meus 36 anos de experiencia, 25 deles en xulgados, xamais atopei unha resolución semellante", asegurou o representante do Ministerio Público, ao adherirse á primeira cuestión previa exposta pola defensa de Garzón. Nesta causa exércea o avogado Gonzalo Martínez-Fresneda, quen tachou de "irregular" o labor que desenvolveu Varela e que propiciou a apertura do xuízo oral, con "efectos devastadores" para Garzón, sinalou.

Esa cuestión previa pretende a anulación de todo o actuado desde que, en abril de 2010, o xuíz Varela deu instrucións ás acusacións populares para que corrixisen os seus escritos de cualificación, nos que solicitan 20 anos de inhabilitación para Garzón. Para Martínez-Fresneda o escrito da acusación, que exercen baixo una mesma representación Mans Limpas e a asociación Liberdade e Identidade, ambos de corte ultraconservador, non era "válido", polo que o instrutor debería rexeitalo, o que suporía o fin do procedemento. O mesmo ocorría co da outra acusación, a exercida por Falanxe Española das JONS, que quedou fóra da causa ao non presentar en prazo o seu escrito rectificado.

"O escrito era inválido para acusar, pero, en lugar de limitarse a non admitilo, o instrutor optou por dar unha segunda oportunidade ás acusacións", explicou Martínez-Fresneda, que fixo fincapé en que o definitivo foi "un curta e pega" do auto de 3 de febreiro de Luciano Varela, o que "pon de manifesto que non hai unha acusación autónoma".

Máis do que a lei permite

Navallas recreou o ocorrido cun símil taurino. "O que fai o xuíz instrutor é devolver o touro aos toriles, porque o morlaco non está ben presentado: carece de elementos para ser lidado nunha praza de primeira. Pero as facultades do presidente nunha praza son máis amplas que as que a lei outorga ao instrutor", abundou. Tanto el como a defensa sostiveron que as indicacións de Varela foron moito máis alá das funcións dun instrutor. "O xuíz colabora dunha maneira definitiva en reconstruír o que era irreconstruible", afirmou Navallas.

Pero, ademais, o Ministerio Público non só criticou a Varela, tamén se referiu á Sala de Admisión da querela que deu orixe ao procedemento, cuxas resolucións viu "con certo desasosego", ao parecerlle que respondía "con sarcasmo" aos recursos de Garzón, cando dixo que Varela "só sacou elementos sobrantes, en beneficio do acusado".

A xuízo do fiscal, Varela o que fixo foi "castrar o escrito de acusación" e depuralo "de elementos sobrantes", pero esa actuación "non só é nula porque contradi a norma xurídica, senón que xera indefensión". Moi expresivo, Martínez-Fresneda sinalou: "Se a acusación que hai contra min non vale, prefiro non coñecela".

"Que maior beneficio para o imputado que se excluísen os escritos de acusación?", preguntou Navajas, antes de sinalar que, por iso, apoiou a recusación do cinco maxistrados da Sala de Admisión, "acto insólito" que nunca pensaría que tería que utilizar.

"O que queriamos evitar é o bochornoso espectáculo de que un tribunal estranxeiro veña logo a corrixir ao noso Tribunal Supremo", asegurou o fiscal ante un centenar de incondicionais de Garzón, que asistiron á vista como público, entre eles, tres observadores internacionais.

Non fan falta máis corredores

O fiscal tamén apoiou á defensa á hora de pedir que tampouco se continúe adiante co xuízo que está previsto que se renove o vindeiro martes, co interrogatorio de Baltasar Garzón, ao aplicar a doutrina Botín, pola que o propio Tribunal Supremo estableceu que a acusación popular non é suficiente para abrir xuízo oral.

Navajas sostivo que a Constitución outorga á Fiscalía a defensa do interese público e bástase e sóbrase para facelo, sen necesidade de que se somen corredores agora ao pelotón". É dicir, que non é necesario que a acusación popular actúe onde non considera oportuno facelo o fiscal, como ocorre no tres causa abertas contra Garzón.

O fiscal e Martínez-Fresneda insistiron en que non se pode abrir xuízo oral só a petición da acusación popular, como ocorreu neste caso, onde non existen acusacións particulares. A defensa engadiu que "non hai ningún particular ofendido, porque non houbo delito".

O Ministerio Público, que lembrou que a doutrina Botín está pendente de recurso ante o Constitucional, engadiu que as accións populares só poden actuar de "forma adhesiva" ao fiscal ou á acusación particular, que é a que representa ao particular afectado polo delito investigado, circunstancia que non se dá na prevaricación imputada a Garzón por declararse competente para investigar os crimes do franquismo.

No que si quedou soa a defensa de Garzón foi na necesidade de que a Sala cite a unha quincena de xuristas internacionais especializados en xustiza universal, para acreditar o debate xurídico que vetaría que a decisión de declararse competente para abrir unha investigación foi prevaricadora.

Mans Limpas, pola súa banda, cualificou de "lume de artificio" as cuestións previas expostas por Garzón e pediu que fosen rexeitadas. Argumentou que a Sala Segunda do Supremo xa referendara as indicacións que lle fixo Varela para mellorar o seu escrito de cualificación, do que se viu obrigado a retirar 43 páxinas, polo que o tribunal non debe volver pronunciarse.