Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

"Queremos que o Supremo dite que Miguel Hernández é inocente"

A familia do poeta reúne probas novas para pedir ao tribunal que anule a sentenza pola que foi condenado á morte. - Entre elas, a carta dun xefe de Falanxe ao que puido salvar a vida



A neta do poeta Miguel Hernández, María José Hernández (esquerda); a nora, Lucía Izquierdo, e Antonio Gutiérrez, da Comisión Cívica para a Recuperación da Memoria Histórica de Alacante


A familia de Miguel Hernández vai presentar mañá ante o Tribunal Supremo un recurso de revisión da sentenza pola que o poeta foi condenado á morte en 1940. Os seus descendentes contan, segundo explicaron esta mañá, cunha vantaxe sobre as decenas de recursos similares presentados por descendentes de represaliados da Guerra Civil e que o Supremo tombou até agora: novas probas. Presentáronas esta mañá, no Club Internacional de Prensa en Madrid, a nora de Miguel Hernández e a súa neta, acompañados do seu avogado, Carlos Candea, e Enrique Cerdán Tato, membro da Comisión Cívica de Alacante para a Recuperación da Memoria Histórica.

As novas probas son documentos extraídos dun segundo consello de guerra, descoñecido até agora. Entre eles, o aval exculpatorio redactado en maio de 1939 por Juan Bellod, secretario da xefatura provincial da milicia de Falanxe de Valencia, polo que Miguel Hernández había intercedido tras o levantamento militar e ao que quizá lle salvou a vida, como explica o propio Bellod na súa carta. O escrito di o seguinte:

"Coñezo desde a súa nenez a Miguel Hernández (...) constándome ser persoa de inmellorables antecedentes, xenerosos sentimentos e fonda formación relixiosa e humana, pero cuxa excesiva sensibilidade e temperamento poético fíxolle actuar atendendo máis aos ditados do apasionamiento momentáneo que a unha vontade firme e serena (...) Garanto plenamente a súa conduta e actuación así como o seu fervor patriótico e relixioso (...) Nos primeiros tempos do Movemento visitoume repetidas veces no cárcere de Jesús e María na que naquel momento me atopaba detido, constándome que fixo canto estivo na súa man para evitar que fose paseado. (...) Nin lle creo capaz de intervir en feito algún delituoso, estimando que a súa produción literaria nas publicacións vermellas obedecía a coaccións ou mesmo a imperativos da súa paixón cambiada de signo pola falaz propaganda marxista, pero non á maldade. (...) Non lle creo, no fundamental, inimigo do noso Glorioso Movemento con cuxos principios, unha vez coñecidos na reveladora verdade da nosa doutrina feita actuación gloriosa, considérolle identificado".

Lucía Izquierdo, nora do poeta, explicou esta mañá que cando, o pasado 27 de marzo, a vicepresidenta primeira do Goberno, María Teresa Fernández de la Vega, entregoulle o documento polo que o Goberno "repara a figura de Miguel Hernández", deulle as grazas, pero tamén lle dixo: "Non é suficiente". "Queriamos algo máis. Que se anule a sentenza de morte, que podamos quitarnos ese peso. Por iso pedimos aos xoves que fagan xustiza, que diten o que teñen que ditar: inocente".

O poeta Marcos Ana, o preso que máis tempo pasou nos cárceres franquistas, 23 anos, quixo acompañar á familia de Miguel Hernández nesta loita. "Aínda prevalece a memoria dos vencedores, como se viu con Garzón. Tratan de falar da equidistancia nunha guerra que non necesitabamos. Miguel Hernández decidiuse pola República, ese foi o seu delito, como o de tantos outros, defender a legalidade. Penso que só co documento que lle entregou o Goberno á familia debería ser suficiente para anular a súa condena", explicou