03 Feb 2010 |
O Sogro de Gallardón: A min a Lexión !!
|
O sogro de Gallardón : A min a Lexión !!
Nunha tribuna libre, José Utrera Molina, fala sobre a retirada en Galicia dunha estatua do tenente xeral franquista Millán Astray, fundador da Lexión e critica duramente "a mal chamada memoria histórica". Neste sentido, o sogro de Ruiz Gallardón considera este suceso como "un alevoso crime contra a identidade da nosa tradición militar" e non dubida en enxalzar a Millán Astray como "un símbolo dunha categoría histórica indubidable que representa o máis formidable sentido do valor, a máis alta proba de gallardía, o máis sublime heroísmo". Utrera Molina, que di escribir como unha obrigación ante tal inxustiza, critica "esta vandálica invasión" e avisa do risco que corre este país de avergoñarse de "pertencer a unha Nación gloriosa e antiga como foi España". "Dóenos a resignación, férenos o silencio, esnaquízanos a indiferenza, mánchanos o esquecemento", espeta o que fose dúas veces ministro, que á súa vez se pregunta si con isto preténdese borrar dos anais da historia todo vestixio de dignidade. Seguindo con indignación, engade: "confeso que poucas accións políticas afectáronme tan directamente como esta que acontece para maior escarnio en terras galegas". Antes de concluír indica que "non podería conciliar o soño si permanecese calado ante esta incalificable fechoría". "Saúdo ante a súa tumba con xesto lexionario a quen foi un heroe excepcional e un exemplo para as futuras xeracións. Ao grito lexionario ao meu a Lexión! acudo. Aquí estou, o meu xeneral", conclúe o seu escrito. Nin dicir ten, isto esquéceselle a este gran defensor de tan "glorioso" corpo que moitos españois estiveron sen conciliar ese soño que agora demanda para si mesmo por mor das razzias espantosas que criminais ao mando de tolos como este patético e tullido xeral, levaron a cabo ao longo e ancho da sanguenta xeografía española, pobo a pobo, aldea por aldea. Resignación, indiferenza e silencio sufriron as vítimas de tanta "gallardía lexionaria" bébedos de sangue, pasadas a coitelo, fusiladas, violadas ao berro de vivas á morte e por iso sendo laureados e bendicidos os seus verdugos, e maldicidos, borrados e estigmatizados os asasinados e familiares. En fin polos seus actos coñecerédelos...e palabras.
Amosa a túa opinión sobre este artigo
|
