Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

Distinción cidadá

Co propósito de estimular o civismo, a solidariedade e o respecto como elementos integradores da poboación, e para impulsar o seu desenvolvemento social e cultural, os concellos outorgan distincións individuais e colectivas tratando de estimular e enaltecer os méritos e calidades de cidadáns exemplares.

Os títulos honoríficos han de recaer en persoas ou entidades que desenvolven o seu traballo na cidade ou realizaron unha relevante actuación en favor do Municipio, facéndose merecedores de recoñecemento público pola especial proxección social da súa tarefa ou por un feito de singular relevancia que denota un compromiso permanente co fortalecemento e desenvolvemento do Municipio.

Tales títulos poden e deben ser revogados por indignidade sobrevinda, ou por concorrer na súa otorgamiento razóns estrañas ao propósito que debe guiarlles, como poden ser motivos políticos, ideolóxicos ou de crenzas relixiosas.

A lei da memoria histórica establece que as administracións públicas han de adoptar medidas complementarias destinadas a suprimir elementos de división entre os cidadáns, tales como símbolos ou honras, que exaltan a violencia da sublevación militar, da Guerra Civil e da represión da Ditadura. Ou o que é o mesmo, que representen a España de 1936 a 1977.

A metamorfose política de Manuel Fraga Iribarne iníciase como oruga do franquismo, se muda en crisálida durante a transición (Alianza Popular), e complétase en bolboreta coa refundación do Partido Popular.

Non resulta de interese coñecer o fundamento polo que, en 1968, o municipio coruñés nomeoulle fillo adoptivo da cidade, aínda que sospeito estea ligado á súa actividade política, que non cultural. O que si importa é que na citada data era Ministro de Información e portavoz dun goberno que liquidara, entre outras persoas, a Julián Grimau, Francisco Selecto e Joaquín Delgado. A máis diso atrocidades e represións sen conto. O seu modo de actuar queda reflectido na campaña "25 anos de paz" que dirixe en 1964. Pouco antes e durante a represión da folga de Asturias de outubro de 1963, justificaba así a humillación a mulleres cortándolles o pelo ao cero: "Parece posible que se cometese a arbitrariedade, aínda que as sistemáticas provocacións destas damas á forza pública facíana máis que explicable".

Para manter a distinción honorífica de fillo adoptivo, algúns opinan que o mérito que a determinou é alleo á súa vinculación ao franquismo e o que este representou. Pois miren, verde e con asas: cubo.