Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

09
Feb
2010
Rei ou Presidente da República
PDF Imprimir Correo-e
Escrito por J.P.J.(Scotta) para Kaos en la Red.net   

Rei ou Presidente da República

Conversa nunha taberna sobre a III República e o Rei

Bieito: O da III Republica cada vez ten máis eco na opinión pública, Non creedes?

Xan: E iso que este tema en falsimedia, "nasti de plasti!"

 

Francisco: Si home, Público saca algunhas cousiñas de pobos que se unen ao movemento pola III República...

Xan: Bo, e O País algunhas veces. Cando un alcaldiño ou concelleiriño do PSOE, un pouco despistao, sáese do curral e apoia algúns actos destes.

Francisco:Si... non é frecuente, pero é que nalgúns actos ou en todos cando homenaxean aos republicanos caídos están a homenaxear a moitos socialistas.

Miguel: Ti mesmo dixéchelo, "Socialistas", pero é que esta xente de agora do PSOE non son socialistas, son dos seus intereses, das súas familias e dun partido que defende o contrario ao socialismo que é o capitalismo. Esta xente que se achega a estes actos sendo hoxe do PSOE, achéganse por puro interese familiar e xa está.

Bieito: É máis, eu creo que cando O País, polo menos O País, ao Público vénselle outras plumas, por agora, cando O País saca estas noticias de concejalillos achegándose ao rojerío, faio para que os seus xefes tomen nota e mesmo para que lles chamen a atención.

Francisco: Non me estrañaría, no Grupo Prisa hai malo leite para iso e para moito máis.

Miguel: De todos os xeitos, ao meu iso da III República non me acaba de convencer moito. Que pasa, que quitariamos a un tragaldabas como é o Rei, para pór a outro tragaldabas, que sería o Presidente da Republica. Non é o mesmo? Non farían a mesma función?

Xan: Home, Miguel, supoñendo que faga a mesma función... Vale! Pero polo menos, un Presidente da Republica seguro que cobra menos que o Rei e cobra el só. Nesta monarquía, é que cobra un pastón o Rei, ademais de levar os tantos por cento de todas as negociacións económicas que se fan con outros países e ademais, cobra a muller outro pastón por Raíña, e as fillas e o fillo outro pastón por ser o que son, e os xenros e xenras outro pastón, e os irmáns e irmás dos xenros e xenras outro e os curmáns outro... e eu non se até onde chegan cobrando estes auténticos parásitos. É que nacen e xa cobran nun mes máis que calquera traballador nun ano. É que non vexas o que se aforraría o Estado cun Presidente da Republica, aínda que estea excesivamente ben pagado.

Bieito: Non, e no político, no político tamén cambia unha chea a cousa. A este Rei quen o elixiu, si non o ditador Franco? Con que autoridade moral van, os gobernos elixidos democraticamente no Estado Español, e critican ou se queixan de que outro país non teña un goberno democrático?

Francisco: E o desfasada que está unha monarquía en pleno século XXI, Home! Isto que é, de xente que manda por orde divina, que herdan condicións, títulos, cargos... isto non se dá xa nin nos exércitos.

Miguel: Tamén é verdade todo o que dicides. O que pasa é que ao meu non me gusta ningún tipo de poder, nin necesito a ninguén que me mande e por tanto non necesito nin elixilo, porque non o quero.

Bieito: Xa, pero estamos no outro extremo do que ti e eu desexariamos e polo menos, ao meu gustaríame dar un paso, como di o Presidente Chávez: "polo momento" e saír deste bulleiral no que nos meteron.

Manolo (O taberneiro): Veña que pecho!!! Imos brindar pola III República! Saúde para todos!

 

 

 
Xoves, 09 Setembro 2010
Videocanle da CHRMdC en VimeoGalería de imaxes en  PicasaFaciana Google da CRMHdCSindicación RSS

Tradución do Google

English Arabic Bulgarian Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Croatian Czech Danish Dutch Finnish French German Greek Hindi Italian Japanese Korean Norwegian Polish Portuguese Romanian Russian Spanish Swedish Catalan Filipino Hebrew Indonesian Latvian Lithuanian Serbian Slovak Slovenian Ukrainian Vietnamese Albanian Estonian Galician Hungarian Maltese Thai Turkish
Descargue as listaxes de nomes dos represaliados e colabore na súa actualización
Vai pola túa vila de caza pescudando a simboloxía franquista que aínda queda.
Manifesto pola  Terceira República
Unha historia da insurxencia libertaria contra o franquismo

"Insurxencia libertaria" repasa a traxectoria de Defensa Interior e o Grupo Primeiro de Maio, que nos 60 loitaron contra o franquismo mediante a acción directa e armada.





A pesar da dispersión da militancia libertaria tras 1939, o movemento libertario mantivo no exilio o pulso das súas organizacións, aínda que cun pesado lastre de enfrontamentos internos.  Neste contexto, e tras o declive das tentativas guerrilleiras de Sabaté e Facerías, algúns mozos crecidos no exilio e outros chegados do interior, coa axuda de certos veteranos, buscaban un novo marco para o movemento libertario: fortalecer a creación de grupos na Península e priorizar a acción directa como instrumento para minar o Estado fascista. Así nacería Defensa Interior, organismo destinado a levar a cabo acciones armadas, aprobado en 1961 pola CNT, e que prometía unha nova etapa que recuperaría o sentido e o protagonismo da acción libertaria. Militantes de Mocidades Libertarias como os irmáns Gurucharri ou Octavio Alberola, e vellos loitadores do calibre de García Oliver ou Cipriano Mera apostaron honestamente polo DEI; mentres a dirección cenetista o saboteaba de maneira sistemática. A pesar diso, entre 1962 e 1970 levaron a cabo unha cincuentena de accións que, despois da supresión formal do DEI en 1965,  foron continuadas polas Mocidades Libertarias e o Grupo Primeiro de Maio. Entre estas accións atópanse o secuestro do delegado español no Vaticano monseñor Marcos Ussía, e varios plans frustrados contra o ditador Francisco Franco.


O rexeitamento crecente da dirección do Movemento Libertario, en mans de persoas como Federi­ca Montseny ou Germinal Esgleas, as execucións de Delgado e Granadeiros, as de­ten­ciones de importantes a miña­­litantes no interior e as propias redadas das autoridades francesas contra os sectores máis activos do exilio acabarían por asfixiar esta vía. Frustráronse así as ilusións dunha nova xeración de libertarios que, mentres fracasaba o intento de renovar e relanzar as organizacións históricas do anarquismo ibérico, atopaban nos movementos ao redor dos que se fraguou o Maio do 68 e no contacto con outros mozos anarquistas europeos a posibilidade dunha acción revolucionaria á marxe das vellas estruturas.


Salvador Gurucharri Ochoa (Barcelona, 1936) ingresou na sección londiniense da CNT e a FIJL en 1956, desde onde é tableció lazos coas Mocidades Libertarias de París. Participou no proceso de reunificación da CNT en 1960 e nas fases preparatorias de Defensa Interior. Como se cre tario da Comisión de Relacións da FIJL participa na Comisión de Defensa. Foi detido en 1963, nunha macrorredada das autoridades francesas contra medios libertarios, e asignado a vixilancia en París, onde integrou a Comisión de Relacións clandestina. En 1965 marchou a Bruxelas para constituír a Delegación Exterior da FIJL. Tras a súa volta a España en 1976 situouse na corrente oficial sen participar no desgarrador V Congreso. Nos anos noventa milita na CNT de Cataluña desconfederada. Dirixiu Solidariedade Obreira até 1999 e é autor Bibliografía do anarquismo español 1869-1975. Anotacións para unha bibliografía razoada (Barcelona, 2004).

Tomás Ibáñez Graza (Zaragoza, 1944) durante os anos sesenta participou desde París no movemento anarquista francés e na loita antifranquista dos mozos libertarios españois no exilio. Membro da Comisión de Relacións da FIJL entre xaneiro de 1966 e abril de 1969, foi desterrado de París e asignado a vixilancia nunha remota rexión fran ce sa tras participar nos feitos de Maio do 68. Tras regresar a Barcelona en 1973 involucrouse, xa morto Franco, no re xurdir multitudinario da CNT e do movemento libertario. Despois do V Congreso abandonou a militancia anarcosindicalista até o ano 2000 en que se afiliou a CXT. Cofundador de revístaa Arquipélago, actualmente escribe para revistas libertarias de diversos países. Entre outros libros, é autor de Por que A? Fragmentos dispersos para un anarquismo sen dogmas (2006), Poder e Liberdade (1982), Municións para disidentes (2001) ou Contra a Dominación (2005).

Insurxencia libertaria. As Mocidades Libertarias na loita contra o franquismo

Salvador Gurucharri e Tomás Ibáñez

978-84-92559-15-2 | 344 páxs. | 24 euros

Diccionario galego