06 Mar 2010 |
O "carniceiro de Málaga" continúa sendo "grande de España"
|
O "carniceiro de Málaga" continúa sendo "grande de España" A dor das vítimas de Málaga é a dor de todas as vítimas do franquismo e o fascismo internacional, asasinados sepultos ou insepultos, desaparecidos, exterminados nas prisións, pequenos vítimas de desaparición infantil, deportados aos campos nazis, exiliados, torturados, explotados como man de obra escrava, vexados, longamente expoliados aínda nos nosos días. Os conceptos xurídicos, as propias palabras non alcanzan fronte á fría realidade dos corpos, o cal vivo e as fosas, en Málaga e en todos os demais lugares de España; as cifras tampouco son suficientes; nin as estremecedoras cifras de Málaga, nin as doutros lugares, nin as do conxunto de todos estes e todas as fosas clandestinas que aínda restan por exhumar, os "nenos perdidos" que aínda restan por atopar. O mero feito de pensar que o actual Xefe do Estado outorgou o título nobiliario de "Marquesado de Arias-Navarro" con categoría de Grandeza de España, nobre entre os nobres, e que un e outra seguen vixentes mentres se continúan exhumando corpos en Málaga énchenos de vergoña pola situación de impunidade do franquismo no noso país e pola inmoral actuación do conxunto das nosas institucións e tamén nos enche de rexeitamento cara a esa "nobreza franquista", dos genocidas enxalzados con títulos e honras que transmiten aos seus descendentes mentres os das súas decenas de miles de vítimas, moitas veces aínda condenados como criminais, non reciben nin os seus restos mortais e néganselles os seus máis elementais dereitos humanos e os dereitos á verdade, xustiza e reparación e ven obrigados a peregrinar de fosa en fosa. Por todo iso requirimos respectuosa e publicamente ao actual Xefe do Estado, Juan Carlos I: a) Requirimos a inmediata nulidade do título do Marquesado de Arias-Navarro, con Grandeza de España, tamén coñecido como o ?carniceiro de Málaga?, creado mediante Real Decreto de 2 de xullo de 1976, en virtude das súas específicas prerrogativas en materia de títulos nobiliarios; e xunto a este o de todos e cada un dos restantes títulos nobiliarios de exaltación do franquismo concedidos por el Rei Juan Carlos ou polo ditador Franco, máis de vinte en total que injustificablemente continúan aínda en vigor. b) Requirimos que o Xefe do Estado, que até a data non tivo oco na súa apertada axenda institucional e deportiva dos últimos 35 anos para visitar nin unha soa fosa común dos centos que feren a nosa xeografía, acúdase na fosa de Málaga para que poida ver por si mesmo o alcance do xenocidio levado a cabo alí e da responsabilidade dos feitos dos que foi partícipe quen dá nome ao seu marquesado, así como achegarse á dor dos familiares das vítimas daquilo no que foi partícipe a quen el concedeu "Grandeza de España". O noso país continúa sendo o segundo país do mundo en desaparecidos en fosas comúns, tan só superado porla Cambodia de Pol Pot e a reponsabilidad de Estado en que iso siga sendo así por parte de todos os nosos altos representantes, máis aínda o xefe do Estado, é incontestable. c) Requirimos que o Xefe do Estado pida perdón aos familiares das vítimas de quen o enxalzou como nobre entre os nobres, con grandeza de España. E en razón do mesmo requirimos tamén que, como alto representante do Estado, exprese a súa clara condena ao constante insulto ao que son sometidas as familias de todos os asasinados do franquismo cada vez que algún representante institucional do Estado cualifica como "sentenzas" o que son viles asasinatos que o dereito penal internacional non dubida en cualificar, en cambio, como "crime de guerra" ("As condenas ditadas e as execucións efectuadas sen sentenza previa pronunciada por un tribunal constituído regularmente e que ofreza todas as garantías xudiciais xeralmente recoñecidas como indispensables", artigo 8.2. c, iv do Estatuto de Roma relativo aos crimes de guerra). Todos temos presente outros actos de Estado como o de Kevin Rudd no Parlamento de Australia ante os familiares das Stolen Generations ou o de Willy Brandt en Varsovia ante as vítimas do nazismo e forma parte de todos os deberes de "verdade, xustiza e reparación" que deben ser cumpridos na súa totalidade. d) Requirimos que o Xefe de Estado recoñeza e condene o xenocidio levado a cabo por Franco e os xenerais golpistas contra o pobo español, localidade a localidade que ía caendo baixo o seu control. Que se sitúe publicamente a favor da persecución penal dos crimes de guerra e crimes contra a humanidade, imprescriptibles, e calquera outros ante os tribunais de xustiza e) Requirimos que o Xefe do Estado explique que coñecemento tivo entre o 22 de novembro de 1975 e o 6 de decembro de 1978, antes da entrada en vigor do seu inviolabilidad penal na orde interna, da consumación permanente, día a día, das vítimas adultas e infantís do delito de desaparición forzada de persoas. f) Requirimos que explique que coñecemento tivo, a partir de entón, da aplicación ilegal da lei de amnistía para impedir os xuízos penais e, en especial, do incumprimento dos sucesivos tratados internacionais en materia de dereitos humanos rubricados polo mesmo en exercicio das súas funcións constitucionais. g) Requirimos que, como xefe do Estado e dentro do exercicio das súas funcións constitucionais en asuntos de Estado promova o normal cumprimento do Convenio Europeo de Dereitos Humanos e outros instrumentos e dos deberes de "verdade xustiza e reparación" a favor de todas as vítimas do franquismo e do posterior período de impunidade. A "investigación oficial efectiva e independente" de todos os crimes do franquismo que nos reclama a xurisprudencia do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos e que no noso país o noso sistema de xustiza continúa vulnerando. Empezando polas circunstancias da morte deses 349 nenos atopados na fosa de Málaga, parte do exterminio infantil levado a cabo polo franquismo en centros de detención ilegal, bombardeo de poboación civil e asasinatos de menores tamén levadas a cabo. h) Requirimos que, como Xefe do Estado, cumpra coa súa obrigación de revelar a todas as familias dos desaparecidos do fraquismo o paradoiro dos seres queridos que lles foron arrebatados polos axentes do Estado ou coa súa directa aquiescencia e a digna restitución dos seus restos mortais ou a identidade e paredero daqueles que continuen con vida.
|












