Escrito por Pedro-Vicente Romero de Castilla Ramos para "La Memoria Viva"
O xuízo contra Garzón e as testemuñas no seu defensa
Un amplo abanico de informacións e fotografías enchen as páxinas dos xornais e as reportaxes de moitas cadeas de televisión. O eco que chega á gran audiencia é notable. Os testemuños achegados polos familiares das vítimas do franquismo en defensa do Xuíz Garzón son relatos que pon os pelos como escarpias e sen ningunha dúbida ocorrerá ata que testifiquen todos os que a defensa chamou.
Exhumados os restos de catro represaliados polo franquismo en Segorbe É a primeira fosa común que se abre en Castelló
O tres familiares coas caixas cos restos xunto ao muro de fusilamentos. Con eles, Matías Alonso e Leopoldo Romeu.
"Xa non soñaba con poder traelo, por fin estou tranquila". Quen fala é Adelaida Esteve. Ten 87 anos e acháquelos da idade impedíronlle ir recoller os restos do seu pai Cipriano, un labrador que chegou a ser alcalde de Gátova e que foi fusilado en novembro de 1939 en Segorbe e enterrado nunha fosa común. Xunto a el xacían outro tres vítimas do franquismo: Tomás Maicas (quen foi alcalde de Teresa), Bernardino Martínez (concelleiro) e un veciño de Segorbe cuxos familiares piden anonimato. Este xoves, Adelaida esperaba en casa a que o seu sobriño, de nome tamén Cipriano, lévalle os restos.
Xuízo a Garzón por investigar os crimes do franquismo Fusilado por dar pan e ovos aos maquis Pedro Solsona tiña cinco fillos, un deles contará a súa historia no Supremo
Antonio Solsona muestra una fotografía de su padre, Pedro, fusilado en 1947.
A Pedro Solsona non lle interesaba a política. Non era de esquerdas nin de dereitas. As súas únicas preocupacións eran a terra que herdara en Vistabella (Castelló), a súa muller e o seu cinco fillos. Vivían illados. "Só tiñamos tres veciños e as noticias eran o que che contasen eles", relata Antonio, o seu fillo, de 65 anos. A Guerra Civil quedaba lonxe. "Case nin a sentimos". Terminada a contenda, seguiron coas súas vidas: a súa terra, as súas galiñas... até unha noite de xullo de 1947, en que recibiron unha visita inesperada.
Jesús Pueyo (faleceu aos 90 anos) Jesús non quería chorar ante os xuíces
Estaba citado hoxe no Supremo para relatar o fusilamento do seu pai e outros cinco parentes Ensaiou moito para non emocionarse, pero morreu hai uns días
Jesús Pueyo sinala os nomes dos seus familiares no monólito aos fusilados en Uncastillo.
Jesús Pueyo estaba moi nervioso pola súa citación para declarar hoxe no xuízo contra Baltasar Garzón pola investigación dos crimes do franquismo. Coa súa muller, Ana, ensaiara até a saciedade a escena, porque lle preocupaba moito emocionarse. Non quería chorar diante dos maxistrados. Necesitaba toda a enteireza do mundo para relatar entre togas que os falanxistas mataron o seu pai, a tres tíos e a dúas curmás nun pobo, Uncastillo (Zaragoza), onde non houbo fronte de guerra. E que se acudira á Audiencia Nacional era sinxelamente porque non era capaz de atoparlles só. Pueyo morreu o 5 de xaneiro, a menos dun mes de contar a súa historia, como quería, a un tribunal.
María Martín, 81 anos, ao Supremo: "Queren que esperemos 75 anos máis?"
Cun fío de voz, rodeada de togas, esta muller relatou por que fai seis anos acudiu á xustiza, para atopar á súa nai, fusilada en 1936
"Á miña nai matárona no 36..." empezou Maria Martín López, de 81 anos, a relatar a súa historia esta mañá ante o Supremo. Rodeada de togas, esta muller de 81 anos, explicou cun fío de voz -"descúlpenme, estou un pouco afónica"- por que fai case seis anos acudiu á Audiencia Nacional. "Eu o que quero é que me axuden a atopar á miña nai para poder enterrala. Nin máis nin menos", explicaba despois a este diario.
-"A vostede axudárona até agora a atopar á súa nai?", preguntoulle o avogado do xuíz Baltasar Garzón.
Xuízo polos crimes do franquismo "Dixeron que lle rebentaron a tripa á miña avoa embarazada" Josefina Musulén, da asociación Memoria de Aragón, testificou hoxe no xuízo Non denunciaron antes de 2006 porque foi ?a xeración dos netos a que empezou a falar"
Josefina Musulén, da asociación Memoria de Aragón, no xuízo a Garzón.
O xuízo contra o xuíz Baltasar Garzón pola súa investigación dos crimes do franquismo continuou esta mañá coa declaración doutras dúas testemuñas de asociacións da Memoria Histórica, convocados pola defensa do maxistrado imputado. Do mesmo xeito que onte, a tónica da sesión foi a evocación de familiares desaparecidos durante a Guerra Civil e o labor das asociacións que tentan localizalos. Á súa chegada ao palacio de Xustiza, Garzón foi aplaudido polos seus seguidores, que habían cola no vestíbulo á espera de poder acceder ao salón onde se celebra a vista.
Escrito por G. Porto para "La Opinión de A Coruña"
Terceiro xuízo a Baltasar Garzón: Historiador galego e testemuña no xuízo a Garzón Anxo Rodríguez. Gallardo: ´Creo que o proceso se está volvendo en contra da acusación´
O historiador e filósofo, Anxo Rodríguez Gallardo, presidente da Comisión Memoria Histórica do 36 de Ponteareas, é testemuña da defensa, por ser a asociación que preside unha das que presentou a denuncia que moveu a Garzón a iniciar o proceso polo que lle xulgan. Afirma que con este proceso por primeira vez pódense describir no Tribunal Supremo "os crimes do franquismo" e que o proceso se está volvendo contra a acusación"
-Como valora vostede a súa declaración?
-Valóroa moi positivamente porque puiden dicir cousas que nunca antes dixera ante un tribunal tan importante como o Tribunal Supremo.
O Partido Popular non fai senón responder ás súas auténticas orixes
Cando o Partido Popular maniféstase radicalmente contrario á aplicación da Lei de Memoria Histórica; cando os Concellos baixo o seu égida néganse ou dificultan a recuperación dos restos, dispersos en cunetas, dos asasinados polo franquismo; cando Maxistrados afíns perseguen ao Xuíz Garzón por tentar aplicar o principio de Xustiza universal, teoricamente en vigor en España, o Partido Popular non fai senón responder ás súas auténticas orixes.
Represaliados do franquismo empezan a declarar hoxe no Supremo
CONCEPCIÓN GONZÁLEZ TRIGO (83 ANOS)
Para eles, como para case todos, a xustiza é a institución que dita quen é culpable e quen inocente. Con esa intención acudiron en 2006 á Audiencia Nacional, para que un xuíz desmentise as barbaridades das que acusaban os seus familiares nas sentenzas dos consellos de guerra, e sobre todo para que lles axudase a investigar o seu paradoiro e autorizase a apertura das fosas nas que foran arroxados.
Garzón sostén que como xuíz estaba "obrigado" a investigar O Supremo renova o xuízo a Garzón por investigar o franquismo tras rexeitar todas as súas alegacións. O xuíz négase a responder as preguntas da acusación popular, ejerecida polo sindicato ultra Mans Limpas