Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

Familia que rouba unida, permanece unida

Xa non se trata de ser republicano. Supoño que entre os partidarios da monarquía como forma de goberno habitan xentes honestas. Hoxe deben estar a pasar un calvario. A Casa dos Borbóns antóllaseme corrupta e falta de toda ética. Desde os enjuagues do rei Juan Carlos I co Sha de Irán nos anos setenta e máis tarde con Manuel Colón de Prado e Carvajal, amiguísimo que actuou como home de palla do monarca en negocios turbios, sucedéronse os casos onde é posible recoñecer o selo da Casa Real. Cada vez que o rei colle o teléfono para interceder, apoiando proxectos de Iberdrola, Endesa, Telefónica, ou A Caixa, cobra comisión e recibe tallada.

Sen dúbida é o exemplo que recibe o seu xenro Iñaki Urdangarín, que se revelou como todo un cabaleiro na arte do timo e a fraude. Agora entendemos as razóns polas cales as súas altezas reais, os duques de Palma, emigraron a Estados Unidos. Era o camiño máis fácil para non levantar sospeitas de corrupción. Mellor facerse invisible, afastarse do escenario do delito. Non ser motivo de habladurías. Quen lles asesoraron, déronlles un bo consello. Lamentablemente non serviu de moito. Un par de anos foron suficientes para que salga á luz o cobro de comisións por máis de seis millóns de euros, pagos ao instituto Nóos, cuxo estandarte era o ex-xogador de balonmán, hoxe duque consorte. Os datos son claros, a SGAE pagou 760 mil euros por gastos de xestión, o presidente do club deportivo Villareal entregou 700 mil, o goberno da Comunidade Autónoma Balear, durante o mandato de Jaume Matas, a friorenta de 2,3 millóns. Suma e segue, entre 2004 e 2005 recibiu fondos públicos por un total de seis millóns de euros. Neste pufo participaron empresas como Ford, Toyota, Iberdrola, Bancaja, Volkswagen, a Valencia Club de Fútbol, ademais de presidentes de comunidades autónomas, políticos do Partido Popular e un amplo elenco de actores menores como despachos de avogados, empresas de publicidade, etc. Nada detivo ao Duque de Palma. A súa esposa tamén sabe dos favores que gozou polo seu apelido mentres realizaba a carreira de Ciencias Políticas na Universidade Complutense. Fixéronlle un itinerario á súa medida, elixiron os profesores, as materias e, de paso, unha titora que máis tarde foi recompensada cun título nobiliario e, posteriormente, déuselle unha cadeira de brazos na Real Academia da Lingua.

A familia real dos Borbóns non ten empacho, gozan de impunidade, inmunidade e do silencio cómplice dos medios de comunicación, cando se trata de cubrirlles as costas. De momento foi imputado, imos ver até onde chega o ministerio fiscal. O guión está claro, outros asumirán as culpas. Para os duques de Palma o diñeiro, para os seus cómplices o cárcere. Seguramente eran conscientes do custo que supuña recibir as migallas. Agora, máis que nunca, faise obrigado exporse se é necesaria ou non unha monarquía corrupta.

Marcos Roitman Rosenmann é Profesor Titular de Sociología, Universidade Complutense de Madrid.