Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

Sobre o 23-F
Pois non estabamos tan equivocados

Falouse diso de forma intermitente. "O rei mostrou "comprensión" e "simpatía" cara aos golpistas". Así se titula un artigo -que pode verse en Público.é [1]- que fai referencia a unha información aparecida o semanario alemán Der   Spiegel sobre un informe desclasificado polo actual ministerio xermano de Exteriores.

Brevemente: o embaixador alemán en España en 1981, Lothar Lahn, da República Federal Alemá, a Alemaña occidental para entendernos, asegurou nun informe da época que o rei Juan Carlos I "non mostrou nin desprezo nin indignación fronte aos actores, é máis, mostrou comprensión, cando non simpatía", ante o intento de golpe de estado do 23-F

Segundo Der Spiegel, nada proclive a cultivar algunha variante de izquierdismo intoxicador, o embaixador alemán en España entre 1977 e 1982, falecido en 1994, mantivo unha conversación -"privada? por suposto, como se non"- co monarca o 26 de marzo de 1981, un mes despois do intento. A que segue sendo a primeira autoridade do Estado comentoulle as súas impresións achega do "frustrado" golpe de estado.

Estas por exemplo: "os xefes só pretendían o que todos desexabamos, concretamente a reinstauración da disciplina, a orde, a seguridade e a tranquilidade". Máis aínda: a responsabilidade última do intento de golpe de estado non foi dos seus xefes, senón do entón presidente do Goberno, Adolfo Suárez, a quen o Rei Borbón reprochou "desprezar" aos militares. No seu informe, o embaixador alemán destacou tamén que o rei, reiteradamente, aconsellara sen éxito a Suárez que "atendese ás formulacións dos militares, ata que estes decidiron actuar pola súa conta". Un rei que non intervén en política directamente? Será iso.

O monarca manifestou ante o embaixador de Alemaña, segundo a versión deste, que trataría de influír -é dicir, que interveu- no Goberno e os tribunais para evitar un castigo severo aos golpistas. Por que? Porque "só pretendían o mellor". Der Spiegel subliña que Juan Carlos I dixo a Lahn que o golpe do 23F "debería esquecerse canto antes", mostrándose convencido de que unha actuación así non volvería repetirse.

Preguntada polo tema, a Casa Real ha sinalado que "o papel e a actuación do rei o 23-F están xa consolidados pola historia, e o modo decidido e determinante como actuou en defensa da democracia é coñecido por toda a sociedade española e en todo o mundo". É dicir, non responderon, amparouse no coñecido conto real de que o Rei non pasaba por alí e, coma se tratásese dun equipo de historiadores profesionais, apuntaron, segundo Der Spiegel, que nos arquivos oficiais non existe protocolo algún sobre esa "conversación privada" entre o rei e Lahn.

Non existe protocolo? Está clara a insinuación? O embaixador falecido era asiduo á fantasía literario-político. Sería iso.

O documento acaba de ser desclasificado polo actual Goberno federal alemán [2].

Estivemos, pois, tan equivocados? Pasouse da raia e da prudencia a esquerda comunista daqueles anos cando sinalou que algo cheiraba mal, moi mal, e non era precisamente no ámbito da monarquía danesa? O monarca xustificador debe seguir sendo a primeira autoridade dun Estado que di ser democrático? A reinstauración da "disciplina, a orde, a seguridade e a tranquilidade" era o desexado pola cidadanía española daqueles anos? A reinstauración da orde franquista? Un golpe cuxa responsabilidade non se sitúa no colectivo golpista, coñecen algún caso parecido?

Ese mesmo político, profesional onde os haxa, nunca elixido en ningunha votación democrática, tentou facer calar anos despois ao presidente democrático dun país irmán que denunciaba a colaboración dun goberno español aznarista noutro golpe de estado. Non deberiamos tomar nota das reais dimensións da infamia? É o mesmo político profesional, intocable onde os haxa, que agora di non saber nada das tropelías iniciais da trama UTB [Urdangarin-Torres-Borbón], ao mesmo tempo que asegurou obrar con enerxía e corrección ao tomar unha decisión exemplar e infrecuente buscándolles un exilio dourado en Washington, embaixada española incluída ao seu servizo Que risa dona Cristina!

PS: O director catalán Xavier Juncosa, o director dos documentais "Integral Sancristán", é tamén autor de "Deconstruint o 23-F". Non lla perdan! Vale o seu peso en ouro rebelde e veraz